Dit is een lied
Dit is een ode
Aan jouw ongeduld
Aan jouw komen en jouw gaan
Je beloftes en je woorden
Dit is een ode aan mezelf
Aan mijn idioot vertrouwen
En aan mijn engelengeduld
Aan mijn blindelings volgen
Zonder denken, zonder weten
Ik heb wat groen achter mijn oren
Ik heb wat taal zonder gevoel
En op het meeste van mijn dagen
Weet ik niet wat ik bedoel
En ik heb waarschijnlijk ook wat teveel lijken in mijn kast
Maar hou mij vast
Dit is haat, dit is verlangen
Dit is alles wat niet mag
Dit is nu en nog wat langer
Dit is het einde van de dag
Dit is slapen zonder rust
Dit is het beest onder mijn bed
Dit is buigen voor een ander
Wanneer ik schaakmat ben gezet
Ik heb wat groen achter mijn oren
Ik heb wat taal zonder gevoel
En op het meeste van mijn dagen
Weet ik niet wat ik bedoel
En ik heb waarschijnlijk ook wat teveel lijken in mijn kast
Maar hou mij vast
Dit is een lied
Dit is een ode
En het is wat korter dan normaal
Dit is een lied
Over u en mij
Dit is het eind van ons verhaal
Hannelore Bedert
woensdag 27 mei 2009
zondag 5 april 2009
When the late Nadine Stair of Louisville, Kentucky, was 85 years old, she was asked what she would do if she had her life to live over again.
"I'd make more mistakes next time," she said. "I'd relax. I would limber up. I would be sillier than I have been on this trip. I would take fewer things seriously. I would take more chances. I would climb more mountains and swim more rivers. I would eat more ice cream and less beans. I would perhaps have more actual troubles, but I'd have fewer imaginary ones.You see, I'm one of those people who live sensibly and sanely hour after hour, day after day. Oh, I've had my moments, and if I had to do it over again, I'd have more of them. In fact, I'd try to have nothing else. Just moments, one after another, instead of living so many years ahead of each day. I've been one of those persons who never goes anywhere without a thermometer, a hot water bottle, and a raincoat. If I had to do it over again, I would travel lighter than I have.If I had my life to live over, I would start barefoot earlier in the spring and stay that way later in the fall. I would go to more dances. I would ride more merry-go-rounds and I would pick more daisies."
maandag 9 maart 2009
Choices
Out here the wind is blowing
And I am soaked with rain
Feel how the pain keeps growing
Each time I think of you again
You were a pal, you were a friend
I’ll never understand how these things end
You were my love, you were my life
It’s odd to see you as someone else’s wife
But I bet you’re happy with your loving man and kids and all
And I bet you don’t want to be remembered of it all
Like it should be, don’t mind me
In me I hear the voices
Saying it’s all in vain
Life is a game of choices
I’ve always chosen wrong again
I chose to go, why I don’t know
Maybe to find out I’d rather stay
That’s typical me, pure curiosity
Throwing all the best things away
But I bet you’re happy with your loving man and kids and all
And I bet you don’t want to be remembered of it all
Like it should be, don’t mind me
And I am soaked with rain
Feel how the pain keeps growing
Each time I think of you again
You were a pal, you were a friend
I’ll never understand how these things end
You were my love, you were my life
It’s odd to see you as someone else’s wife
But I bet you’re happy with your loving man and kids and all
And I bet you don’t want to be remembered of it all
Like it should be, don’t mind me
In me I hear the voices
Saying it’s all in vain
Life is a game of choices
I’ve always chosen wrong again
I chose to go, why I don’t know
Maybe to find out I’d rather stay
That’s typical me, pure curiosity
Throwing all the best things away
But I bet you’re happy with your loving man and kids and all
And I bet you don’t want to be remembered of it all
Like it should be, don’t mind me
zaterdag 28 februari 2009
Als ge mistroostig zijt en ge weet niet goed waarom.
Als ge nog eens goed wilt lachen.
Als ge van de wereld niet veel snapt, en van de mensen nog minder.
Als ge niet krijgt wat ge vindt dat ge verdient omdat ze u niet zien staan, de idioten.
Als ge op één hand kunt tellen de keren dat ge u het afgelopen jaar vrij hebt gevoeld en onbekommerd.
Als ge de dingen kapot wilt slaan maar ge durft niet vanwege de gevolgen.
Als ge angstig zijt voor vanalles terwijl ge vroeger dacht dat ge nooit bang zou zijn, voor niets.
Als ge't niet goed meer weet.
Kom dan maar bij mij.
Bij mij zijt ge veilig.
Wim Helsen
Als ge nog eens goed wilt lachen.
Als ge van de wereld niet veel snapt, en van de mensen nog minder.
Als ge niet krijgt wat ge vindt dat ge verdient omdat ze u niet zien staan, de idioten.
Als ge op één hand kunt tellen de keren dat ge u het afgelopen jaar vrij hebt gevoeld en onbekommerd.
Als ge de dingen kapot wilt slaan maar ge durft niet vanwege de gevolgen.
Als ge angstig zijt voor vanalles terwijl ge vroeger dacht dat ge nooit bang zou zijn, voor niets.
Als ge't niet goed meer weet.
Kom dan maar bij mij.
Bij mij zijt ge veilig.
Wim Helsen
Uit: de verborgen geschiedenis van Donna Tartt
Niet dat het allemaal 'zwart werd', niets daarvan; alleen dat de gebeurtenis zelf wazig is door één of ander primitief, verdovend effect waardoor het destijds werd verdoezeld; hetzelfde effect, denk ik, waardoor moeders in hun angst om een kind in een ijskoude rivier duiken of een brandend huis in rennen; het effect waardoor iemand die een zwaar verlies heeft geleden soms een begrafenis kan doorstaan zonder te huilen. Sommige dingen zijn te erg om ze ineens te kunnen vatten. Andere dingen - naakt, opspelend, onuitwisbaar in al hun gruwelijkheid - zijn te erg om ze ooit echt te kunnen bevatten. Pas later, in alle eenzaamheid, in de herinnering, beginnen ze door te dringen: wanneer de as koud is, wanneer de rouwenden zijn vertrokken, wanneer je om je heen kijkt en merkt dat je - tot je grote verbazing - in een heel andere wereld staat.
vrijdag 13 februari 2009
Two beds and a coffee machine
Another ditch in the road
You keep moving
Another stop sign
You keep moving on
And the years go by so fast
Wonder how I ever made it through
You keep moving
Another stop sign
You keep moving on
And the years go by so fast
Wonder how I ever made it through
woensdag 11 februari 2009
"You had time"
How can I go home
With nothing to say
I know you're going to look at me that way
And say what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time
You are a china shop
And I am a bull
You are really good food
And I am full
I guess everything is timing
I guess everything's been said
So I am coming home with an empty head
You'll say did they love you or what
I'll say they love what I do
The only one who really loves me is you
And you'll say girl did you kick some butt
And I'll say I don't really remember
But my fingers are sore
And my voice is too
You'll say it's really good to see you
You'll say I missed you horribly
You'll say let me carry that
Give that to me
And you will take the heavy stuff
And you will drive the car
And I'll look out the window making jokes
About the way things are
How can I go home
With nothing to say
I know you're going to look at me that way
And say what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time
With nothing to say
I know you're going to look at me that way
And say what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time
You are a china shop
And I am a bull
You are really good food
And I am full
I guess everything is timing
I guess everything's been said
So I am coming home with an empty head
You'll say did they love you or what
I'll say they love what I do
The only one who really loves me is you
And you'll say girl did you kick some butt
And I'll say I don't really remember
But my fingers are sore
And my voice is too
You'll say it's really good to see you
You'll say I missed you horribly
You'll say let me carry that
Give that to me
And you will take the heavy stuff
And you will drive the car
And I'll look out the window making jokes
About the way things are
How can I go home
With nothing to say
I know you're going to look at me that way
And say what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time
Ani Difranco
dinsdag 10 februari 2009
Het ego
“…Het ego neemt alles persoonlijk op want het ego leeft van angst. Door angst wordt de werkelijkheid vertekend. Bijvoorbeeld: als ik mezelf geen liefde kan geven, dan moet ik die liefde buiten mezelf halen. Maar een ander heeft misschien net geen tijd of geen zin om mij die liefde te geven. Of die ander is net aan het worstelen met zichzelf en is niet eens in staat om mij te geven wat ik verlang. Maar dat zie ik niet. Ik denk dat die ander mij bewust de liefde ontneemt. Ik word egoïstisch en bang dat ik mijn dagelijkse shot ‘liefde’ niet zal krijgen en neem bovendien een ander kwalijk dat die geen rekening met mij houdt. Ik word kwaad en ben teleurgesteld dat ik niet krijg wat ik wens. Naargelang de aard van de persoonlijkheid zal het ego zich daardoor gaan opblazen en eisen stellen of ineenkrimpen en lijdend in een hoekje kruipen. Terwijl al die tijd die ander misschien niet eens iets door heeft. Is het niet veel makkelijker als we onszelf alle liefde kunnen geven die we nodig hebben? Dan wordt alle liefde die we krijgen van buitenaf plotseling een fantastisch cadeau. Dan hoeven we onszelf niet dagelijks te corrumperen, hoeven we niet te liegen en onszelf te bedriegen omdat we als een verslaafde met afkickverschijnselen dringend een volgende dosis nodig hebben.
Het ego neemt alles persoonlijk want het ego wil dat een ander hem belangrijk vindt omdat het zichzelf minderwaardig voelt. Het moet voortdurend gevoed worden met liefde van buitenaf. Als er dus kritiek komt, dan wordt die door het ego als een persoonlijke aanval ervaren, terwijl je er van uit zou moeten gaan dat niets wat een ander doet persoonlijk bedoeld is. De persoon die op jou kritiek geeft, zoekt jou als bij wonder uit omdat hij het beste zijn eigen gif in jouw bijpassende wonden kan gieten…”
Het ego neemt alles persoonlijk want het ego wil dat een ander hem belangrijk vindt omdat het zichzelf minderwaardig voelt. Het moet voortdurend gevoed worden met liefde van buitenaf. Als er dus kritiek komt, dan wordt die door het ego als een persoonlijke aanval ervaren, terwijl je er van uit zou moeten gaan dat niets wat een ander doet persoonlijk bedoeld is. De persoon die op jou kritiek geeft, zoekt jou als bij wonder uit omdat hij het beste zijn eigen gif in jouw bijpassende wonden kan gieten…”
Els De Schepper
Abonneren op:
Posts (Atom)